Oy with the poodles already!

Een tweetal weken geleden bereikte er mij heugelijk nieuws. Netflix zou bezig zijn aan een revival van Gilmore Girls. Ja ik ging wat minder series kijken, ik weet dat nog en voorlopig lukt dat trouwens heel goed ;-)! Maar voor Gilmore Girls maak ik graag een uitzondering. Het is namelijk altijd dikke liefde geweest met mij en die serie.

Ik groeide er zowat mee op. Vanaf het moment dat ik alle afleveringen op de Belgische televisie had gezien en de serie gelijk met de Amerikanen begon te volgen, bleek Rory even oud te zijn als mij. Daardoor waren heel wat zaken superherkenbaar. Ik ging naar mijn eerste jaar unief toen Rory dat deed. Ik wilde net als haar journalist worden. Toen ze aan haar laatste jaar unief zat, kampte ik met dezelfde twijfels als haar. En ik denk dat ik zelf ook wel op een behoorlijk tempo gesprekken kan voeren ;-).  De passie voor koffie snapte ik dat moment wel niet (al bleek actrice Alexis Bledel het zelf ook niet te drinken). En ik had toen ook wel niet hetzelfde soort band met mijn moeder, maar dat waren details.

Mijn broers werden evenwel gek van het programma. Vooral dat geratel tussen hoofdpersonages Lorelai en Rory, denk ik (de scenario’s van Gilmore Girls bevatten blijkbaar veel meer tekst dan andere scenario’s. De acteurs moesten hiervoor trainen). En als ik nu af en toe naar de herhalingen kijk of mijn dvd-boxen van de eerste drie seizoenen bovenhaal, dan wordt mijn man er ook redelijk zot van. Het is dan ook wel een typische vrouwenserie. Voor mij is het zo’n programma dat ik altijd goed zal blijven vinden. Dat in dezelfde rij als Friends mag staan en dat de tand des tijds echt wel overleeft.

Tijdens het voorlaatste seizoen was er wat onenigheid tussen de schrijvers (auteurskoppel Amy Sherman-Palladino en Dan Palladino) en Warner Bros. De onderhandelingen liepen spaak en de twee stapten op. Dat kan je aan het laatste seizoen zien. De verhaallijnen werden afgehaspeld en de originele sfeer was ver zoek. Vele fans bleven dus een beetje op hun honger zitten. Daar geven Amy en Dan Palladino nu gehoor aan. Er zouden vier afleveringen van 90 minuten komen om het verhaal af te ronden, die zich afspelen gedurende één jaar. Ik ben alvast benieuwd hoe het Rory als dertiger vergaat. En wie van haar drie liefdes ze gekozen heeft (ja ik hoop nog altijd op Jess Mariano, al heeft Milo Ventimiglia ondertussen wel wat van zijn pluimen verloren :-)).

Mijn man die ziet het allemaal met lede ogen aan. Voor hem hadden de Girls in de vergeetput mogen blijven ;-)!

En jij, ben jij benieuwd hoe het de Gilmore Girls vergaat? En welke serie zouden van jou (na Heroes, Boy Meets World en binnenkort Full House) wel eens terug tot leven mogen brengen?

2 thoughts on “Oy with the poodles already!

  1. er is precies iets mis met Milo zijn (voor ons) rechteroog….
    thoh, full house, de tweeling doet alvast hun best om veel in de media te komen, dus we weten wel hoe het met hen gaat 🙂 John Stamos zag ik in Glee en dat lief van de vader (Rebecca?) die passeert ook wel soms een keer in een serie denk ik….Heb je trouwens “Curb Your Enthousiasm” als gezien?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *