Marliese’s foodie hotspots #1

Als je me op Instagram volgt, heb je misschien zien passeren dat ik vorig jaar in Andalusië wat ideeën noteerde in mijn blogschriftje. Om er daarna nooit iets mee te doen. Dit was een van die ideeën. Als je me daar volgt, weet je namelijk ook dat ik graag eet. Dus besloot ik geregeld wat ‘foodie hotspots’ te delen. Want gedeelde eetvreugde is dubbele eetvreugde ;-).

Vandaag begin ik met mijn favoriete ontbijt- en brunchplekjes in het Mechelse. Ik ben eigenlijk nooit een ontbijtmens geweest. Sinds dit soort plekjes van ontbijten een feest maakt, is daar verandering in gekomen.

Foom
Foom is toch wel de plaats waar ik het liefste ga. Ik ging er al meerdere keren ontbijten, één keer brunchen en één keer op high-tea. De brunch was indertijd vrij basic, maar wel genoeg. Ondertussen hebben ze dat concept aangepast en krijg je bv. ook pannenkoeken tijdens de brunch. En die pannenkoeken, man man die zijn ‘to die for’. Het zijn wel Amerikaanse dus als je daar niet zot van bent, zal je van deze ook niet echt houden. Anders kan ik je alleen maar aanraden om ze eens te proberen. Ik heb tot nu altijd deze met rode vruchten, Griekse yoghurt en spek genomen. Ja spek, ik vond dat ook eerst wat raar, maar ik neem alle vooroordelen die ik daarover had terug :-).

IMG_0971

De Noen
Bij De Noen ging ik al één keer brunchen en één keer ontbijten. Nu als je er het luxe-ontbijt neemt, reken dat dan ook maar als brunch. Brunchen op zondag kan je er jammer genoeg niet meer, maar je kan het wel afhuren als je met meer dan 15 personen bent. Met minder personen of op je eentje? Dan kan je er nog steeds van dinsdag tot zaterdag terecht voor een heerlijk ontbijt en (naar verluidt ook) heerlijke lunch. Bon wanneer zijn we weg ;-)?


Sister Bean
Bij Sister Bean ging ik al geregeld eens langs voor een taartje en een koffietje en ook twee keer voor de brunch. Eén keer samen met m’n beste vriendin, toen je er nog voor twee personen kon reserveren. En één keer samen met de buren, want nu kan je er enkel maar vanaf 6 personen reserveren. Dat vind ik wel jammer. Toen Lieselot helemaal naar Mechelen kwam, bleven we dus ook met lege handen achter en moesten we op zoek naar een andere brunchplek. Ik vond het de eerste keer ook iets beter dan de tweede keer, maar dat heeft te maken met mijn eetgewoontes. Ik hou niet van koriander (dankjewel zeepsmaak-gen), niet van geitenkaas en niet van feta (de kazen die ik lust zijn eerder beperkt). En in de drie slaatjes die er stonden, zat telkens één van die ingrediënten. Er waren gelukkig ook koffiekoeken, brood, beleg, yoghurt, fruit … dus keuze genoeg. De eerste keer was de keuze echter net nog iets uitgebreider ;-). De koffie en taartjes zijn wel altijd dik in orde.

IMG_0678IMG_0120
En jij ben jij al in Mechelen geweest? Wat zijn er jouw favoriete brunchplekjes?

Lang weekend

Op donderdag 5 mei begon er een lang weekend. Normaal had ik dit weekend in Andalucía doorgebracht, maar die reis moesten we verplaatsen. Ik vond dat op het moment dat ik alles moest laten verplaatsen verschrikkelijk, maar kijk in Andalucía was het het afgelopen weekend heel slecht weer en de komende twee dagen zal dat nog zeker zo zijn, als ik m’n weerapp bekijk. Hier was het prachtig weer. Duimen dat in september de zon wel schijnt.

Ik had normaal ook vrij gehad van het werk, maar nu zat ik dus sowieso thuis. Gelukkig had m’n man ook een brugdag, dus zat ik voor de verandering eens niet alleen. Tussen het over en het weer gaan naar het ziekenhuis konden we er toch wat van genieten.

Op donderdag deed ik m’n eerste fietstochtje van het jaar. Vorig jaar was ik maar één keer kunnen gaan rijden en had ik verschrikkelijk veel schrik gehad op m’n koersfiets. Dus ik had me voor het eerste ritje van dit jaar ook aan zoiets verwacht, maar het lukte wonderwel zonder schrik en ik genoot er zelfs van. Voor m’n man ging het wel ongelofelijk traag, maar ik merk dat door die chemo m’n snelheid bij het lopen ook achteruit is gegaan. En het fietsen ben ik dan nog niet gewoon dus het zal wel een beetje van beiden zijn :-).


Op vrijdag gingen we naar Antwerpen Proeft. Ik had ticketjes gewonnen via Vin du Beaujolais en het was een reden om er eindelijk eens naartoe te gaan. Ik kon niet weerstaan aan een dessert van Roger Van Damme: een chocolade-aardbeienmousse. Superlekker en ook heel licht. Wat soms al eens kan tegenvallen met chocolademousse.


Daarna heb ik nog heel wat hapjes verorberd waar ik geen foto’s meer van nam, dronk ik een mocktail uit een kokosnoot en trapte ik bij Deliveroo zelf een smoothie met de sappentrapper.



Bij Vins du Beaujolais deden we nog een gratis foodpairing-proeverij alvorens weer huiswaarts te keren. Het was de moeite om eens op Antwerpen Proeft geweest te zijn en alles heeft me ook geweldig gesmaakt, maar zowel mijn man en ik vonden de hapjes wel duur. Op pinkstermaandag gaan we eens naar Hap in Heist-op-den-Berg. En we zullen zien of de prijs-kwaliteit daar beter meevalt.

Op zaterdag was ik jarig. Toen m’n iPhone vorige maand kapot ging had m’n man al een bijdrage gedaan voor een nieuw toestel (een genereuze bijdrage, maar voor alle duidelijkheid niet het hele toestel. Zulke bedragen geef ik hem ook niet voor z’n verjaardag :-)). Zaterdag kreeg ik nog de live-cd van Bart Peeters.


Ik vertelde al eens dat ik op 1 april naar een optreden van hem ging met vriendinnen en dat dat de max was. Wel op 21 augustus ga ik met diezelfde vriendinnen naar het Rivierenhof voor een optreden van hem. Ik ben al langer fan en zag hem ooit aan het werk op Marktrock samen met m’n mama. Maar aangezien hij na de zomer niet meer optreedt tot oktober 2017, liet ik die kans liever niet liggen.

’s Avonds gingen we nog eten bij Koningsbos. Het restaurant van de tante en de nonkel van m’n man. Superlekker allemaal en we konden er op het terras van genieten. We beseften weer maar eens dat we er meer moeten langsgaan. Jammer genoeg is Kasterlee/Lichtaart niet bij de deur.


Zondag was er even een domper op de feestvreugde. In het ziekenhuis lieten ze me enorm lang wachten en we gingen naar mijn mama voor moederdag, moesten bovendien het seitangehakt dat in de ijskast lag eerst nog opwerken en ik moest nog taart gaan ophalen bij de bakker. Er was dus geen tijd te verliezen. Wat bleek, de verpleegster van zaterdag had me de verkeerde spuit gegeven. Waardoor ik 2x na elkaar chemo had gekregen. Dus ze wisten niet goed hoe ze dat moesten aanpakken. Ze hebben mij dan maar de andere spuit gegeven op zondag en op maandag bevestigde de dr. gelukkig dat het voor mij geen probleem was. Ik mocht gewoon m’n laatste spuit gaan halen zoals gepland (ik was even in paniek dat ik deze reeks opnieuw zou moeten doen). De taart werd opgehaald (en versneden door mijn mama voor ik een foto kon maken) en gesmaakt :-).


Op maandag besloot ik nog een verlengstuk te breien aan de fijne dagen en reed ik met m’n fiets naar Antwerpen en terug via de fietsostrade. Dat mag ik nu uitzweten, want ik voel me een wrak vandaag. Het bewijs dat die chemo nog in m’n lichaam woedt. Maar spijt heb ik allerminst. Vandaag regent het toch dus ik rust wel wat en ook de rest van de week heb ik rust gepland. Om dan dinsdag weer aan de slag te kunnen gaan. Verder heb ik ook gemerkt dat de koersbroeken van de Decathlon toch niet voldoen. Normaal heb ik echt geen klachten over hun producten, maar zadelpijn na 47 km, zo hoort het niet te zijn. Dus dat wordt investeren in een betere ;-). Van het truitje ben ik dan wel weer heel tevreden.


’s Avonds kreeg ik dan m’n laatste spuit. En werd er nog bloed genomen. Waarvan ik daarnet de bevestiging kreeg dat de resultaten goed zijn. Dat gedeelte zit er dus op, nu volgt er nog de maandelijkse bloedcontrole bij de gynaecoloog en dit voor een jaar. Ik weet nu al dat het mentaal een lastig jaar zal zijn, maar ik ga er toch proberen het beste van te maken. Na het laatste spuitje ging ik uiteten met m’n collega’s bij de sava. De schatten hadden ook nog voor een verjaardagscadeau gezorgd. Ze kennen mij daar duidelijk al goed :-). Ik ben echt heel blij met zulke lieve en begripvolle collega’s.


Een fijn weekend dus, dat ik eind deze week nog eens plan over te doen. Al zal het met iets minder weer zijn.

Blogbrunch 2.0

In maart ging ik naar mijn eerste blogbrunch van #boostyourpositivity. Dat viel zoals jullie toen konden lezen supergoed mee. Vandaag was het tijd voor deel 2!

Het moet zijn dat ik voor zo’n evenement toch wel een gezonde spanning voel, want alweer sliep ik heel onrustig. Om 9.45u zat ik klaar op de trein om richting Gent te trekken. De zin was groot en het kon niet rap genoeg gaan. Aangekomen in Gent-Dampoort moest ik nog eventjes de weg zoeken naar zaal Lux. Thank God voor iPhones met gps, want ik wandelde totaal de verkeerde richting uit, maar had dit door de iPhone ook snel in het snuitje.

Alleen binnen gaan was even vreemd, maar al snel zag ik een bekend gezicht, Liese. Ik leerde haar blog tijdens de eerste actie kennen, maar in maart liepen we elkaar mis. Dit keer had ik op haar Instagram gezien dat ik op haar lijstje terecht was gekomen van mensen die ze wel eens wilde spreken. Altijd leuk :-). In het groepje waar ze bijstond ‘herkende’ ik verder nog Renilde en Tiny. Er werd al een eerste kort babbeltje geslagen, maar ik was duidelijk nog niet in mijn ritme. Dus Liese, ik hoop dat het geen teleurstelling was en we moeten dat zeker nog eens overdoen.

Daarna raakte ik aan de praat met Sylvie. Haar blog volgde ik nog niet, maar nu dus wel :-). Ze is een loopster net als ik, dus stof genoeg om over te praten. Ze kampte blijkbaar met een blessure. Iets wat mij niet onbekend is, dus Sylvie I feel your pain. Hopelijk komt er snel beterschap. Ondertussen kwam ik ook een hoogzwangere Romina tegen. Met een button voor haar en ‘Frankie’. Erg benieuwd wat de echte naam van haar dochter zal blijken te zijn, rond Kerstmis zouden we dat te weten moeten komen.

Na een kort intermezzo van Lies en Kelly konden we aan de brunch beginnen.

2015-12-13 11.44.09

Ik zat aan een tafeltje met Elke en Sabrina. Twee toffe dames die ik zo wat beter leerde kennen. Ergens halverwege sloot Lieve van Danone ook nog eventjes aan bij het gesprek. Ze wilde onder meer weten hoe de actie bevallen was en of we nog leuke ideetjes hadden.

2015-12-13 12.06.05

Bij het dessert kwam ik ook nog Claire, die ik nog kende van de vorige brunch, Heidi en Lies tegen.

Het was een superleuke middag, met heel wat topdames. En ik ging opnieuw naar huis met een goedgevulde zak vol yoghurtjes. Danone mag zeker gelijkaardige initiatieven doen volgend jaar. De gedachte alleen maakt mij al spontaan goedgezind.

2015-12-13 16.26.46-2

Deze brunch werd georganiseerd door Danone en WalkieTalkie in het kader van #boostyourpositivity van Activia. De website vind je hier. Bedankt Danone, Walkietalkie, Lies en Kelly voor het tweede deel van deze leuke actie.

Getest: HelloFresh

Een tijdje terug stond er hier een promojongen van HelloFresh voor de deur, die zijn job heel goed deed. Tim en ik twijfelden nl. al heel lang om het eens een kans te geven, maar deden het nooit omwille van de kostprijs. We vonden het te duur. Maar nu stond die kerel voor de deur met een goed aanbod. Eén box aan de helft van de prijs, één aan volle pot. Dus dachten we: waarom niet? We kozen voor de Originalbox met drie maaltijden. Dan hadden we nog de vrijheid om zelf iets anders op het menu te zetten. En bovendien werden we in die periode wel al eens ergens verwacht voor een etentje.

De eerste box probeerden we meteen een week nadien. Op zondag kwam een grappige Nederlander de box leveren. Thumbs up voor HelloFresh dat ze ook leveren op uren en dagen waarop mensen effectief thuis zijn. Ik had er veel zin in en die week aten we Gnocchi met zalm, waterkers en cherrytomaten; Gevulde paprika’s met parelcouscous kip en groenten en Platbroodpizza met gegrilde courgette, paddenstoelen en belegen kaas.

En dat smaakte, vooral die paprika’s met parelcouscous. Ik hou normaal niet van couscous, want ik vind dat te droog, maar deze had veel smaak. Net zoals de kip trouwens :-).

Een paar weken later trokken we naar de Ieper en de maandag na ons weekendje lieten we de tweede box komen. We konden op zaterdag nl. niet naar de markt voor groenten en zo konden we die week overbruggen. Stond die week op het menu: Kruidige kipgyros met pitabroodjes en rode kool; Heekfilet uit de oven met sperziebonen en aardappelen en Penne integrale met een saus van boerenkool en roomsaus. Die week smaakte het veel minder. Met als dieptepunt die boerenkool. Ik eet dat doodgraag, maar het smaakte zo taai als iets, wellicht omdat ze vooraf versneden was en daardoor helemaal uitgedroogd was.

En toen moesten we een beslissing nemen, zouden we ermee doorgaan of niet? Ik zag er wel het nut van in, maar Tim is hier de chef en die was duidelijk niet overtuigd.  We moesten sowieso nog elke week naar de supermarkt, want onze inkopen voor ontbijt en lunch komen van daar. we vonden het beiden nog steeds duur! Zelf was ik vooral gewonnen voor snelheid waarmee iets op tafel kwam en het feit dat ik niet meer hoefde na te denken over een weekmenu. Er kwam al eens iets anders op tafel, hoewel dat tijdens de tweede week dus geen succes was :-). Voor Tim was het koken op zich ook aan de saaie kant, want het was gewoon uitvoeren. Uiteindelijk hebben we na veel vijven en zessen ons abonnement opgezegd. We kunnen daar nog altijd op terugkomen, mochten we ooit van gedacht veranderen, maar voorlopig wogen de voordelen voor ons niet op tegen de nadelen!

(P.S.: dat de foto’s van het eten er niet altijd even smakelijk uitzien, heeft niets met HelloFresh te maken en ook niet met Tim zijn kookkunsten. Dat ligt aan het feit dat ik niet zo goed kan dresseren en fotograferen. Maar oefening baart kunst, dus geef ik niet op!)

En jij, testte jij HelloFresh of een andere Foodbox al eens? En ben jij het blijven gebruiken?

 

 

 

 

Mijn ontbijt

Het ontbijt is de belangrijkste maaltijd van de dag, wordt wel eens gezegd. Een gezegde zegt ook dat je moet ontbijten als een keizer, lunchen als een koning en dineren als een bedelaar. Dat is mij dus nooit gelukt. Het avondmaal is ‘the highlight of my day’. Ik eet nl. doodgraag patatjes met een stukje vlees en groenten of pasta met groentjes of met een saus. Vaak kijk ik al van ’s morgens uit naar het avondeten, omdat we met een weekmenu werken weet ik nl. perfect wat dat zal zijn. Er zijn periodes in mijn leven geweest waar ik zowel ’s middags als ’s avonds ‘warm’ at (in de zin van een avondmaal, ik eet nu vaak soep en technisch gezien is dat ook warm natuurlijk). Gewoon omdat ik dat zo lekker vond. Ik ben nooit echt fan geweest van boterhammen met beleg. Helaas verdraagt mijn maag geen rauwkost en ook heel weinig fruit. Dus is het niet zo makkelijk om boterhammen dan van de menu te schrappen. Gecombineerd met zaken zoals soep en een eitje vind ik ze trouwens wel lekker. Ik ben gewoon geen kaas of ham eter (tenzij het op een croque monsieur is :-)).

Door het probleem met mijn maag heb ik heel lang gezocht naar een geschikt ontbijt dat ik ook lekker vind. Met de jaren is dat volle platte kaas met kandijsuiker geworden en een paar boterhammetjes. Is dat gezond? Neen wellicht niet, want het is volle platte kaas en ik doe er best wel wat suiker bij. Maar ik verteer het goed en dat is het belangrijkste. Soms gebeurt het zelfs dat ik me ’s morgens niet zo goed voel, platte kaas eet en mij een paar uur later beter voel. Wordt dat dan niet saai, zullen sommige mensen zich afvragen. Wel mijn platte kaas en ik wij hebben het goed samen. Zo goed dat ik hem na een 2-tal jaar nog steeds niet beu ben en zolang dat niet gebeurt, blijf ik het eten. Er was een tijd dat ik enkel zweedse broodjes met confituur at, in de hoop wat af te vallen. Dat lukte niet en na een half jaar kwam de confituur mijn oren uit. Ik heb mij toen voorgenomen nooit nog iets tegen mijn goesting te eten. De dag dat ik platte kaas moe ben, stop ik er dus ook mee, maar voorlopig is dat allemaal nog dik oké :-). Ik vermoed dat er veel mensen ook elke dag een boterham met confituur eten of met choco. Zolang je het maar lekker vindt, denk ik dan.
2015-09-30 07.14.44Koffie drink ik niet ’s morgens. Tot voor kort vond ik dat totaal niet lekker, tot ik de zoetere varianten ontdekte. Maar mijn maag vindt dat nog altijd niet oké. Ik kreeg al eens de vraag hoe ik dan wakker word? Sloten water :-). Na het ontbijt is dat eigenlijk niet zo lekker, maar de rest van de dag valt dat best mee en vroeg of laat word je ook wel wakker hoor.

In het weekend ontbijt ik meestal niet, rond 9u word ik wakker en begin ik wat te lezen op FB, WordPress, Instagram (foto’s kijken in dat geval) of ik ga naar beneden en lees de krant of het bijbehorend magazine. Soms ga ik al eens lopen (op mijn nuchter maag ja, dat kan heus geen kwaad) en tegen dat ik goed en wel klaar ben, is het middag en dan eet ik iets lekkers: een eitje, een koffiekoek, wat toast met een slaatje (tonijnsla, krabsla en dergelijke …) Ik weet dat het ontbijt overslaan niet gezond is, maar hey het werkt voor mij en dat is het belangrijkste.

En jij hoe ontbijt jij?

Deze post werd geschreven in het kader van #boostyourpositivity van Activia. De website vind je hier.

In a honeymoon state of mind

Afgelopen week was een heel aangename week, op één ding na, maar daar zal ik het later misschien nog wel eens over hebben. Eerst en vooral voelde ik me maandag al een pak beter dan afgelopen zaterdag. Verder kreeg ik ’s ochtends het leuke nieuws dat ik de vaste job bij ons op kantoor gekregen heb. De dag zelf mocht ik mijn contract nog ondertekenen. Dat gaat al in vanaf 1 september. Gedaan met de onzekerheid dus en dat nog voor onze huwelijksreis, beter had ik het niet kunnen dromen. Daarna kregen we een mailtje van onze fotograaf. Er stond een preview met heel wat mooie en leuke foto’s online en ook de stick met alle foto’s op zou er snel aankomen.

Het was een drukke week op het werk, waardoor die supersnel verliep. Ik merk nu weer eens te meer dat ik echt veel om handen wil hebben. Het was de afgelopen weken enorm hectisch, maar ik kom pakken beter gezind naar huis dan toen ik nog op mijn vorige job zat. Ik zat dan vaak na een dag helemaal uitgeput (ook al had ik daar te weinig werk) en huilend in de zetel. Gelukkig is daar dus een einde aan gekomen. Dat doet enorm goed! Op dinsdag en donderdag kon ik eindelijk nog eens gaan lopen. Ik voelde wel dat ik ziek was geweest, maar de basisconditie was er nog. En ik liep op donderdag voor het eerst sinds lang nog eens 40 minuten. Ik had graag nog ergens deze week of volgende week een uur gelopen, maar aangezien ik niet meer de kans heb om dat gestaag op te bouwen en mijn achillespees donderdag al protesteerde, hoop ik dat ik lange wandelingen op reis gewoon aankan. Aan het einde van de week was de zon er weer en op vrijdagavond gingen mijn man en ik op bezoek wat verderop in de straat, om daar gezellig een terrasje te doen. Het was 12u toen we er vertrokken en had ik de volgende dag niet op tijd uit m’n bed gemoeten dan was het nog later geworden :-). Altijd fijn zo een leuke avond bij de ‘buren’.

De volgende dag zat ik dus op tijd op de trein, want ik ging met m’n beste vriendin naar Roger Van Damme. Ik was er al eens geweest met m’n man vorig jaar, tijdens onze vakantie aangezien Het Gebaar alleen ’s middags open is. Op zaterdag zijn ze ook open, maar kan je niet reserveren. Op tijd zijn is dus de boodschap. En daarom stonden we (enthousiast als we waren) al om 10.15 in de kruidtuin, waar zijn restaurant gevestigd is (het gaat pas om 11u open). We zijn dan nog wat in de tuin gaan zitten en dan om 10.50u voor de deur gaan staan. Met succes, er was nog een tafeltje vrij. En dat we ervan genoten hebben. Superlekker en niet alleen zijn desserts (al zijn die natuurlijk wel top :-)). Al z’n gerechten zijn zo’n pareltjes dat je ze bijna niet zou durven opeten! En het personeel is er ook heel vriendelijk. Echt een aanrader, het zal niet de laatste keer zijn dat ik daar geweest ben.

2015-08-22 11.42.06 2015-08-22 12.14.30

2015-08-22 13.00.16-1Vandaag werd het dan een rustige dag en begon ik stilletjesaan met de voorbereidingen voor onze huwelijksreis (pakken en zo). Want we zijn bijna weg, maar eerst nog wel enkele dagen werken. Als er iemand hoteltips heeft voor Californië (gewone hotels, motels of Airbnb’s) allemaal welkom. Toen we het motel, waar we vorige keer verbleven in Santa Monica, wilden boeken voor de eerste nachten bleek dat 2x zo duur als de vorige keer. Dus hebben we maar een ander motel in ‘the middle of nowhere’ geboekt, voor zover dat kan in LA. We zoeken nog zeker tips voor, Big Sur, SF, Napa, de omgeving van Yosemite (ik ben geen kampeermens dus dat gaan we niet doen :-)) … tips voor andere steden die we zeker moeten doen, mogen jullie ook altijd doorsturen. We zijn van plan om deze keer in Californië te blijven. Vorige keer hebben we al Arizona, Utah en Nevada erbij genomen en soms waren we meer aan het rondrijden dan wat anders. We twijfelen nog over Zion (dan moeten we dus terug naar Utah), maar de andere belangrijke zaken: Grand Canyon, Bryce, Las Vegas … hebben we vorige keer al gezien. Hebben we tijd dan doen we één van die bezienwaardigheden misschien wel terug, maar het is geen must :-).

Dus heb je tips? Laat je dan vooral gaan in de comments!

The Jane

Zoals al veelvuldig besproken, gingen het lief en ik op 16 mei voor mijn verjaardag eten in The Jane in Antwerpen. Ik was op voorhand van plan om alles mooi te fotograferen en hier op de blog een uitgebreide review neer te pennen. Het probleem was dat de hele ervaring voor mij wat tegenviel en dat ik dus lang getwijfeld heb of ik er hier überhaupt wel iets over zou schrijven. Ik vertel namelijk niet graag negatieve dingen als ik weet dat dit een momentopname is. Een maand later zou ik het eten misschien wel schitterend zou gevonden hebben. Het is niet voor niets dat ze daar na een jaar al een ster hebben binnengehaald en het kan ook aan mij gelegen hebben. Maar aangezien ik hier op de blog meermaals vermeld heb dat ik er ging eten, kan ik het moeilijk doodzwijgen.

2015-05-16 12.50.08Waarom viel het dan zo tegen? Omdat in bijna elk van de 8 gerechten (waarin de amuses niet waren inbegrepen) zuur zat. En laat mijn maag het niet begrepen hebben op veel zuren, onder het motto: overdaad schaadt! Ik dacht dus dat het volledig aan mij lag, toen ik opeens zei: “maar nu is dat weer zo zuur!” Waarop het lief meldde dat het hem nu ook wel duchtig begon tegen te steken. Het was dus gewoon een beetje te veel van het goede. Sergio zelf heb ik niet gezien in zijn keuken, die zal te druk bezig geweest zijn met ‘Mijn Pop-uprestaurant’, maar ik ben ervan overtuigd dat Nick Bril hetzelfde niveau haalt. Ik ging uiteindelijk voor het eten.

2015-05-16 12.50.00

Een van de amuses, die gelukkig wel niet zuur waren

We waren met de trein gegaan, zodat we de aangepaste wijnen konden drinken, maar zagen nergens de prijs daarvoor. Omdat we nog wel al eens in een restaurant met een ster waren gaan eten en dan ook altijd de aangepaste wijnen hebben genomen, gingen we ervan uit dat dit een pakketprijs zou zijn (zoals dat tot nu toe altijd het geval was x). Dit is onze eigen fout, we hadden dat moeten vragen. Maar uiteindelijk hebben we dus elke wijn per glas betaald. Met als uitschieter de champagne, die zowat 17,5 euro per glas kostte. De aperitief stond in die andere restaurants ook altijd wel apart op de rekening, meestal was die van het huis daar ook champagne, maar die 17,5 is voor ons toch echt wel een record. Laat ons zeggen dat we dan ook lichtjes achterover vielen toen we de rekening kregen. Vooral omdat The Jane bekend staat als goedkoop sterrenrestaurant. De hoeveelheid eten in verhouding met de prijs van het menu valt inderdaad mee. Maar in het verleden hebben we dus vaak lekkerder gegeten (toegeven dan met 1 of 2 gangen minder, maar dat was voor mij altijd ruim voldoende) en kwamen op het einde van de rit veel goedkoper uit.

2015-05-16 13.11.01

Ik heb het wel niet aan mijn hart laten komen. De omgeving was mooi, het gebouw was prachtig en het personeel was supervriendelijk. Dat mag ook gezegd worden, vind ik. Dat het een momentopname is, besefte ik eens te meer toen ik vrienden en kennissen die er al eens waren gaan eten, met deze ervaring confronteerde. Zij konden zich niet herinneren dat er in elk gerecht wel iets zuur zat. Nu zijn wij dus in de lente gaan eten. Een seizoen waarin citrustoetsen wel meer gebruikt worden, misschien was het daarmee. Of misschien ben ik echt gevoeliger voor zuur dan andere mensen (hoewel de reactie van het lief daar dan niet mee strookt). Ik kan zelf ook voor geen meter koken, waardoor het nog moeilijker valt om zomaar kritiek te spuien. Het was dus vooral iets heel persoonlijk. Zeker is dat ik in de toekomst voor mijn verjaardag toch maar terug voor een van onze bekende waarden ga kiezen :-). Zeker wetende dat daar wellicht wel op mijn verjaardag zelf was kunnen gaan eten. Aja en zo van elke gang foto’s nemen, dat is voor mezelf een utopie heb ik gemerkt. Ik eet het toch liever op dan daar telkens met mijn smartphone boven te hangen :-D. Er is aan mij bovendien geen groot fotograaf verloren gegaan.

2015-05-16 14.00.06

Vers uit de groentenbox

Een paar weken terug werd er op het nieuws gesproken over het toenemende succes van Smartmat en andere merken die Foodboxen aanbieden. Dat zijn er tegenwoordig heel wat, zoals je kan merken op de blog van Claire. Zij test de komende weken telkens een Foodbox en laat dan weten of het gesmaakt heeft. Ik kende Smartmat al langer, maar toen ik eens de berekening deed voor ons gezin (zijnde mijn lief en ik), kwam dit duurder uit dan gewoon naar de winkel te gaan.

De bezieler van Smartmat vertelde in het nieuws dat het per maaltijd zo’n 8 euro/persoon kostte, bovendien hoef je niets meer weg te smijten, want alles is perfect afgewogen. Daarom kwam het volgens hem voor veel mensen goedkoper uit. Toen kwam ik tot de conclusie dat wij eigenlijk bitter weinig wegsmijten. Uiteraard gebeurt dit (damn you, te grote potjes zure room of aardappel die we te veel schilden), maar over het algemeen valt dit goed mee. Op het werk vroegen ze hoe we dat dan deden, want een bloemkool da’s toch te veel voor twee personen? En dan wordt die overschot toch slecht …

Wel toen wij naar Mechelen verhuisd zijn, hebben wij de kleine ijskast die bij de keuken van ons huis hoorde, vervangen door een grote ijskast. Daarin staan van die superhandige bakken van Tupperware. Op vrijdag kopen we onze groenten en die gaan in die bakken. Tijdens mijn jeugd was ik nooit fan van het merk. Al die potjes, maar vind in de kast maar eens het juiste deksel. Sinds die bakken ben ik er echter voor gewonnen. De onderkant is geribbeld en vanvoor zijn er twee knoppen die je afhankelijk van de groente open of toe moet doen. Hierdoor blijven groenten lang vers. Voor de technische kant van het verhaal verwijs ik graag naar de dames en heren van Tupperware ;-). Die kunnen dat ongetwijfeld veel beter uitleggen dan ik. Ik zag trouwens op de website dat ze tegenwoordig een nieuwe look hebben, maar zo zien de onze eruit:

foto 5 foto 3  foto 2 foto 1

Soms zijn onze groenten 1,5 week later nog goed (dat geldt natuurlijk niet voor alles). En we zorgen dan dat alles binnen die tijdsperiode opgebruikt is. Eten we bloemkool in witte saus dan gebruiken we die bloemkool later gedurende week nog in een wokgerecht. Paprika kan in de wok, in spaghettisaus of in een groentenpotje. Broccoli kan in witte saus, in puree, in spaghettisaus of in de wok … Kunnen we een groente toch nergens meer in verwerken (bij savooi gebeurt dat wel eens), dan komt ze meestal in de vriezer terecht om later op te eten. Hetzelfde geldt als we overschot hebben na een maaltijd (bv. bij ovenschotels, Chili con Carne, spaghettisaus …). Da’s makkelijk voor op dagen dat er wat minder tijd is.

En zo komt het dus dat alles eerder in onze maag verdwijnt dan in de vuilbak. Alleen voor kropsla heb ik nog geen oplossing gevonden. Dat kan je namelijk niet echt invriezen. Wij eten daar meestal twee keer van op een week tijdens de zomermaanden en dan hebben we nog overschot. En aangezien ik met rauwkost moet oppassen voor mijn maag, maak ik nooit slaatjes voor tijdens de lunch. Als er iemand tips heeft, zijn die dus altijd welkom :-).

Ondanks dit alles blijf ik het wel een interessant concept vinden die foodboxen. Al was het maar voor de inspiratie qua gerechten. We proberen hier elke week minstens één keer eens iets anders te eten dan anders, maar door de week vervallen we toch vaak in dezelfde gerechtjes. Lekker, dat wel, maar soms is het toch zoeken naar inspiratie. Ik ben dus zeer benieuwd naar wat Claire haar test uitwijst. Misschien proberen we het dan ooit wel eens om wat afwisseling in de kookpot te brengen, maar een wekelijkse/tweewekelijkse gewoonte zal het omwille van de kostprijs nooit worden.

Daar is de lente … #boostyourpositivity

Gisteren was een serieuze topdag en wel om volgende redenen:

– Blogbrunch: Na een slechte nacht stond ik om 8.30u op om richting blogbrunch te trekken, maar de goesting en de zonnestraaltjes lieten de vermoeidheid al snel verdwijnen. Om 9.15u pikte blogster Ilse me op in Mechelen, onderweg vervoegden blogsters Liesbeth en Annelyse de rit. Toen ik vrijdag de oproep van Ilse las, twijfelde ik nog even of ik erop zou ingaan. Ik zou niet alleen naar een evenement gaan waar ik niemand kende, maar ook nog eens 1,5 uur in de auto zitten met drie ‘wildvreemden’, maar ik dacht bij mezelf gewoon doen. En het bleek een superbeslissing, met drie andere loopsters in de wagen was er wel wat gespreksstof en al gauw werden de gesprekken heel persoonlijk. Ilse bleek dan ook nog eens zonder veel problemen de weg te vinden in Gent. Iets waar ik zelf altijd problemen mee heb (het alternatief was daarom de trein). Respect dus :-).

Aangekomen op het event bij Bar Bidon kreeg ik direct bubbels aangeboden en zag ik al het lekkers op de tafel staan. Het buffet bleek trouwens niet alleen lekker, maar ook gezond: Tabouleh, een slaatje met tomaat en avocado, quinoa, gerookte zalm … homemade granola … Over het minicroissantje en minichocoladebroodje dat ik ook vlotjes naar binnen werkte, zwijgen we dan even ;-). Die granola bleek trouwens een ontdekking van formaat. Muesli dat is niet aan mij besteed, zeker niet in combinatie met melk, en havermout eet ik enkel als ik er pannenkoeken kan van maken. Die granola daarentegen smaakte, gaf me energie en zorgde snel voor een voldaan gevoel. Ik koos er wel voor om het zonder yoghurt of melk te eten, maar dat was al smaakvol genoeg. Blijkbaar kan je het met platte kaas combineren en laat me daar nu wel zot van zijn (en mijn maag ook). En wat helemaal top was, op het einde van deze brunch voelde ik me nog kiplekker. Normaal protesteert mijn maag altijd na een brunch, het is te veel, te vettig en allemaal te lekker. Het is dus mogelijk om daar een beter evenwicht in te vinden.

2015-03-08 11.33.21    2015-03-08 12.49.21

2015-03-08 12.35.18   2015-03-09 08.50.15

Bovenop de lekkere maaltijd volgden er fijne babbels met heel wat bloggers en kon ik van het eerste lentezonnetje genieten. In volle zon voelde het al bijna aan als zomer, zalig. Die vitamine D had ik duidelijk gemist. Er stond verder een fotograaf klaar om onze aanwezigheid op de brunch te vereeuwigen. Gewoon een quote op het papier schrijven en alleen of per twee naar de fotograaf gaan, zo had ik het begrepen. In een impuls ging ik samen met Annelore voor de camera. Allemaal goed en wel tot de fotograaf ons vroeg om wat spontane dingen te doen. Euhm paniek, een model is duidelijk niet aan mij verloren gegaan. “Pak elkaar anders eens is vast?” “Oké, we kennen elkaar vijf minuten.” Het fotomoment zorgde dus wel voor heel wat hilariteit.

Mijn batterijtjes begonnen zich helemaal op te laden en bij het naar huis gaan kregen we nog een goodiebag van Danone vol met Activia Fusion. Nu ben ik normaal wel geen yoghurteter, maar in de loop van deze week ga ik deze goodies zeker een kans geven.

2015-03-08 15.51.44

Dank je Ilse voor de lift! Dank je Danone, Kelly en Lies voor dit evenement en voor de hele #boostyourpositivity-maand. Hopelijk kunnen we dat volgend jaar terug opnieuw doen. En ik heb weer geleerd dat ik veel vaker dingen moet doen buiten m’n comfortzone. Als ik kon, ging ik naar het bloggersevent in Antwerpen op 28 maart, maar ik heb helaas al andere plannen.

– Terrasjesweer: toen ik terug was van Gent, was er nog tijd om voor de eerste keer in 2015 een terrasje te doen. De terrasjes in de zon zaten dan wel allemaal vol en de carnavalsstoel (“was dat vandaag?”) zorgde voor hels kabaal, maar dat kon de pret niet bederven. Een terrasje op de Wollemarkt dan maar, zonder zon, maar minstens even gezellig.

– Moochie: terwijl we zochten naar een terrasje ontdekte ik dat er een moochie op de IJzerenleen komt. Yoghurtijs daar ben ik wel fan van en mijn maag apprecieert het meer dan roomijs. Iets om naar uit te kijken.

2015-03-09 17.41.37

Kortom zo’n zondagen mogen er meer zijn. Hopelijk snel nog van dat!

Op de koffie

Koffie en ik, jarenlang waren we niet zo’n goede vriendjes. Ik vond het niet lekker en had er geen behoefte aan. Oké ik ben geen ochtendmens, maar door sloten water te drinken, raak je vroeg of laat ook wel wakker. Later toen bleek dat ik reflux had, stond het ook nog eens op de lijst met dingen die je beter niet drinkt. Neen, koffie en ik dat werd zeker niets.

Tot ik op vakantie in het buitenland Starbucks ontdekte, hoe kon ik nu neen zeggen tegen hun Frappuccino’s? Een beetje een ijsje dat je drinkt. Of zoals Wentworth Miller het zo mooi verwoordde: “het ideale excuus om je dessert al bij het ontbijt te consumeren.”  Een echte koffieliefhebber zal natuurlijk, niet geheel onterecht, beweren dat Starbucks weinig met koffie te maken heeft, maar het was een begin. Niet veel later begon koffie in België een echte hype te worden. De ene übergezellige koffiebar na de andere sproot uit de grond. En ze hadden allemaal van die speciale koffietjes: speculaaslattes, koffie met marshmallows … jum. Ik begon ervan te houden. Bovendien kon ik een restaurantbezoek nu mee afsluiten met een koffie. Jarenlang had ik op het einde van de maaltijd nog een watertje besteld, terwijl alle andere personen aan tafel kozen voor koffie of thee en daarbij nog koekjes kregen. Het zag er allemaal zo gezellig uit, terwijl ik verweesd achterbleef met mijn water. Eindelijk kon ik ook iets bestellen: geen straffe, pure koffie, maar een latte met wat suiker: warm en gezellig, zoet en zacht.

Ja plots waren we goede vriendjes koffie en ik. Dus kocht ik zelfs samen met mijn vriend een Dolce Gusto aan. Door het jarenlange gebrek aan cafeïne bleek echter dat ik nogal fel reageer op koffie. Als ik er na 21u nog één drink, lig ik een hele nacht wakker. Er raast dan van alles door mijn hoofd. Vaak krijg ik op zo’n momenten ook wel heel goede en creatieve ideeën, maar de volgende dag ben ik een wrak. Lastig, zeker als ik daarna nog moet gaan werken en ook op zondag doe ik toch ook liever wat anders dan een hele dag slapen. Maar ook dat euvel werd recent verholpen. Dan bestel ik toch gewoon een deca latte.

Ik moet ook m’n momenten kiezen. M’n maag heeft het nog steeds zeer zwaar om dit alles te verteren, dus bij het ontbijt kies ik nog steeds voor water. Het komt er vaak alleen van op een koude namiddag in het weekend of ’s avonds om een restaurantbezoek af te sluiten. Een verstokte koffiedrinker zal ik dus nooit worden, maar af en toe eentje voor de gezelligheid, dat ontzeg ik mezelf niet. Nu nog thee zeker … dat krijg ik nog steeds niet binnen met de beste wil van de wereld.

Follow my blog with Bloglovin