Belofte maakt schuld …

Vorige week liet ik hier op de blog weten, dat ik deze week ging vertellen waarom het hier de laatste tijd zo rustig is. En belofte maakt schuld uiteraard.

Zaterdag 25 juli, op de meest druilerige zaterdag van de zomer tot nu toe, ben ik getrouwd met de liefde van mijn leven :-).

Copyright Hung Tran Photography

Copyright Hung Tran Photography

Ik kon hier tot nu toe weinig over kwijt, omdat ik bewust gekozen had om mijn vader niet uit te nodigen en mijn blog is niet afgeschermd (en dat wil ik ook zo houden). Die keuze was al gemaakt toen we nog contact hadden, maar ondertussen is dat contact ook verbroken. Maar genoeg daarover.

Mensen die al eens een huwelijk gepland hebben, weten wellicht dat het de laatste weken ervoor enorm druk is. Zeker op donderdag 23 en vrijdag 24 juli wist ik soms niet waar mijn hoofd stond. Komt daar nog bij dat ik al vanaf ik mij kan voorstellen dat ik ooit zou trouwen (en dat is echt een meisjesdroom) droomde van een ceremonie buiten! De dagen voordien zat ik dus in zak en as, want terwijl het al drie zaterdagen op rij prachtig weer was (en voor volgend weekend geven ze trouwens opnieuw prachtig weer, verdorie), zou onze trouwdag een herfstdag worden. Frank Deboosere noemde het op donderdag zelfs een dag om snel te vergeten. Ik bracht nog eieren naar de Clarissen van Boom en bidde zelf elke dag voor mooi weer. Maar het mocht niet baten. De Clarissen hebben ondertussen trouwens nog een mailtje gestuurd, want ja de Clarissen van Boom die zijn hip. Voor mensen die in de toekomst nog willen trouwen en mooi weer nodig hebben, blijkbaar kan er geen goddelijke interventie meer plaatsvinden eens het weer voorspeld is. U weze gewaarschuwd :-). Ik vond het wel sympathiek dat ze nog aan ons gedacht hebben en ze wensten ons alvast een prachtig huwelijk toe.

Marliese_trouw2

Copyright Hung Tran Photography

Op de dag zelf hebben we nog bijna heel de dag gehoopt dat het in de namiddag zou uitklaren, maar ook dat was tevergeefs. Om 17u regende het nog pijpenstelen in Lier, waar onze buitenceremonie zou plaatsvinden. Heel symbolisch klaarde het wel uit vlak nadat ons huwelijk voltrokken was. Onze ceremonie had als thema zeepbellen, en in plaats van dat er tijdens de ceremonie bellen geblazen werden (want dat kon niet binnen) zijn we dat dan wel vlak na de ceremonie kunnen gaan doen (hier heb ik nog geen foto’s van, de fotograaf maakten er 100den en postte vandaag al enkele teasers, voor de rest zal ik nog wat geduld moeten uitoefenen, maar dat doe ik met veel plezier. De teasers zien er alvast prachtig uit). En zo werd het toch nog een beetje buiten gevierd.

Ik had op voorhand wat schrik dat ik me hier niet zou kunnen overzetten, maar uiteindelijk heb ik de dag wel ten volle beleefd. Het was veel te snel voorbij (zoals iedereen over zijn trouwdag zegt) en ik vond het een geweldige dag. Waarbij ik veel liefde voelde, niet alleen van m’n kersverse man, maar ook van onze families en vrienden. Dankzij hen allemaal werd het een dag om nooit te vergeten (wat alle weermannen ook mogen zeggen). En wie weet, doen we het ooit nog wel eens over in het buitenland, met veel zon dan!

Copyright Hung Tran Photography @ Martin’s Patershof

Windstil

Het is de laatste tijd wat stil op mijn blog. Niet alleen heb ik het druk met mijn nieuwe job, er staat ook nog iets anders te gebeuren dat veel van mijn tijd opslorpt. Helaas kan ik er momenteel nog weinig over kwijt, maar volgende week volgt er sowieso meer info. En daarna hoop ik terug wat meer tijd te kunnen maken. Te beginnen met een ‘dit was juni en juli’, want vorige maand heb ik dus door omstandigheden overgeslagen. En daarna kan ik beginnen plannen aan onze reis naar de States, waarover ik ook zeker nog iets zal schrijven en waarvoor alle tips welkom zijn.

Tot snel dus!